روايت شده است . . . كه يكى از اعراب از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيد : اى رسول خدا ! آيا پروردگار ما نزديك ماست تا او را نجوى كنيم و يا دور است تا ندايش دهيم ؟ « 1 » در واقع خدا به بندگانش از هر كسى نزديكتر است . همانگونه كه در دعاى جوشن كبير مىخوانيم « اى كسى كه نالهء خسته دلان را مىشنوى » « 2 » اين جمله به اين معناست كه خداوند با آن جلال و جبروت و كبريا و عظمت از هر كسى به خسته دلان فراموش شده نزديكتر مىباشد . او از رگ گردن نيز به انسان نزديكتر است و او مالك عمر انسان و تاريخ مىباشد . بياييد خدا را بوسيلهء ادعيهء شايسته و مناسب حجّ بخوانيم ، بويژه در عرفات ، مخصوصاً دعاى عرفه امام حسين عليه السلام . بياييد اشك همچون باران آن‌حضرت و اهل بيتش را كه دراين بيابان بر گونه‌هاشان مىلغزيد به ياد آوريم . بياييد آن لحظات را بيادآوريم و ايمان داشته باشيم كه ايشان دعاهاى ما را اجابت مىكنند و اين حقيقتاً بزرگترين نعمت براى ما به حساب مىآيد ، اين يك پيروزى بزرگ مىباشد . تولّدى نو براى گرفتن نتيجهء مطلوب از اداى مناسك حجّ بويژه وقوف در عرفات بايد به نكات مهمّى اشاره كرد : اوّل - اعتقادى راسخ و استوار نسبت به محورى بودن نقش اين روز ، در رقم زدن آيندهء دور و نزديك ، در خود بوجود آوريم .

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 87 ، ص 53 . ( 2 ) - همان ، ج 91 ، ص 392 .